تو در سخن به قدر یک دنیا پیدایی

باورت می شود جانا

که من نادیده عاشقت هستم؟

از تو تنها صدایی هست

که به جان من این آواز،

ز سرود و نغمه و رود شیواتر

حرف حرف این کلام اصیل و پر معنا

و هر لغت از شگفتی و شور سرشار

به جنس اطلس است و حریر کلام زیبایت

طنین نوازش نجوایت

به قلب محتاجم  چنان پژواک است

باورت می شود دلارامم

که صدای تو نقاشی است

به هر فرود و فراز صدای تو رنگی است

که به تصویر می کشد تو را به قلب عاشق من

به قدر یک لبخند...

پس بیا و سخن بگو برای من زیبا

که در سخن به قدر یک دنیا پیدایی

/ 0 نظر / 5 بازدید