دلتنگی

با تولدم دلتنگی های من آغاز شد،

گریه کردم

مثل همه

و از آن روز فقط دلتنگم.

نه این که تا به امروز هیچ نخندیده ام

نه هرگز،

اما خنده های من همیشه رفیق نیمه راه بودند،

و آن چه مرا ترک نکرد و نرفت

تنها دلتنگی من بود.

××××××××××××××××××××××××

 حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده         ماتم زده را داعیه سور نماندست

 

/ 0 نظر / 6 بازدید