کودک من

کودک من کم کمک دنیا جوانت می کند

عشق می آید، تو را رنگین کمانت می کند

کودکم، ای غنچه نو رسته زیبای من

مهربانی ها تو را شیرین زبانت می کند

زندگی گه در فرازی میرود، گه در نشیب

روزگاری اینچنین، گاه آنچنانت می کند

چند روزی میرود پیوسته عمرت در بهار

عاقبت اما خزان غرق خزانت می کند

زندگی این است بدان ای کودکم

وقت پیری او رها و ناتوانت می کند

میرود ایام عمرت بس شتابان در گذر

اختری می سازد و در آسمانت می کند

کودک من، عشق من، فرزند من

زندگی با عشق خوشبخت جهانت می کند

کار دنیا تا که دنیا بوده این است نازنین

هستی امروز، لیک فردا بی نشانت می کند

/ 0 نظر / 5 بازدید