زندگی عشق نهفته است به اندیشه تو
من و تو می دانیم
صفحات وبلاگ
نویسنده: سید شمس الدین زرین - چهارشنبه ٥ مهر ۱۳٩۱

از خودم متعجبم که چرا گاهی ناامیدانه تلاش می کنم تا معنای کلامم را در ذهن کسی متبادر کنم در حالی که وقتی بعداً خود به آن چه بیان کرده ام می اندیشم از درکش عاجز می شوم. گاهی از این سماجت خنده ام می گیرد و گاه متاسف از قضاوت و قیاسی که به ناحق در قبال شنونده ام مرتکب شده ام از خویش دلگیر می شوم. به راستی چرا اینچنین است؟ چرا ما در ارتباط با دیگران خواه نزدیک و خواه دور غافل از سر معانی هر کلمه و نا آگاه از مفهوم جملات تنها به گفتن بسنده می کنیم؟ خیالمان این است که مخاطب ما حتماً و باید حرف به حرف، کلمه به کلمه و جمله به جمله سخنان ما را دقیق و بی کم و کاست درست به همان شکل که ابراز می شود درک کند و اسفا که اینچنین نمی شود. این انتظاری غلط است و نتیجه اش بروز سوء تفاهم های بسیار در مراودات ما با دیگران خواهد بود.

برای داشتن یک ارتباط اثربخش پیش از هر چیز ما باید در رمز گذاری پیام های خود با درایت بیشتر عمل کنیم. ما باید در به کارگیری هر لغت دقت بسیاری را به عمل آوریم تا از ابهام در پیام پرهیز کنیم. سبک و سنگین کردن بار معنایی کلمات و ویرایش جملات پیش از ابراز آنها رفتاری ادیبانه و مبتنی بر هوش و ذکاوت برای انتقال مفاهیم مورد نظر ما است. تلاش مجدانه برای تغییر رفتار در برقراری ارتباط پیش از آنکه ما را به دیگران شایسته تر نمایان کند تصویر ذهنی ما از خود را دگرگون می سازد و خودشناسی و معرفت ذات بیشتری را برای ما به همراه خواهد داشت.

خودشناسی کلید گشایش صندوقچه اسرار معانی محفوظ در وجود ما است و دستیابی به این گنج نهفته در اندیشه توانمندمان می سازد تا گزیده تر سخن گوئیم و سنجیده تر پیام خود را ارسال نمائیم.

سید شمس الدین زرین
عمر زرین به سر شد همه در حسرت و شوق شکر یزدان طلب قلب امیدوار تویی
کدهای اضافی کاربر :